Van krantenbezorger naar televisiepresentator

Ik groeide op in Wageningen, in een groot Amazigh-Marokkaans gezin met acht meiden en één jongen. Bij ons thuis was het achtuurjournaal heilig. Mijn vader keek iedere avond naar het nieuws en wat daar werd verteld, was belangrijk. Zo ontdekte ik al jong hoeveel invloed de media hadden op wat mensen dachten en waarover ze spraken.

Als jong meisje bezorgde ik kranten. Ik wist hoe belangrijk het was wat daarin stond. En ik dacht: als ik iets wil bereiken, moet ik zorgen dat ik ook in die krant kom. Ik wilde niet alleen lezen wat anderen te vertellen hadden, ik wilde zelf ook iets te vertellen hebben.

Maar eigenlijk had ik een heel andere droom. Ik wilde zangeres worden!

Thuis was ik de entertainer van het gezin. Ik maakte grappen, zong, danste en vond het heerlijk om iedereen aan het lachen te maken. De zitkamer was mijn podium en ik had geen publiek nodig om mezelf te vermaken. Optreden zat er bij mij al vroeg in.

Alleen was een carrière als zangeres bij ons thuis geen optie. Dus moest ik een andere weg vinden. En die vond ik in de journalistiek. Want als ik dan niet als zangeres op televisie kon komen, waarom niet als journalist?

Ik schreef me in bij de School voor Journalistiek in Utrecht. Tijdens mijn studie begon ik columns te schrijven voor Maghreb.nl. Helemaal gratis. Mensen om mij heen vonden dat maar vreemd. Waarom zou ik zoveel tijd en energie steken in iets waarvoor ik niet betaald kreeg?

Maar ik wist dat ik ergens moest beginnen. Als ik ontdekt wilde worden, moesten mensen mijn werk kunnen vinden en lezen. Ik kon moeilijk wachten tot iemand zomaar bij mij zou aankloppen. Ik moest mezelf laten zien.

En dat werkte!

De hoofdredacteur van het Utrechts Nieuwsblad las mijn columns op Maghreb.nl en benaderde mij om voor de krant te schrijven. Ik weet nog hoe ontzettend blij en trots ik was. Het meisje dat vroeger kranten bezorgde, schreef nu zelf voor de krant!

Vanaf dat moment begon het balletje te rollen. Van columns naar journalistieke verhalen, van verhalen naar televisieoptredens en uiteindelijk naar mijn eigen televisieprogramma’s.

Ik werkte onder andere voor de NTR, VPRO en MTNL. Voor de NTR maakte ik Lipstick Moslims, waarvoor ik internationaal op pad ging. Voor Mijn Moskee is Top bezocht ik moskeeën door heel Nederland.

En die entertainer van vroeger? Die is nooit verdwenen.

Ook vandaag neem ik die kant van mezelf mee het podium op. Of ik nu een congres presenteer, een panelgesprek leid of een zaal toespreek: ik houd van interactie, spontaniteit, humor en energie. Natuurlijk moet de inhoud goed zijn, maar dat betekent niet dat het saai hoeft te worden.

De journalist in mij stelt de scherpe vragen. De entertainer in mij brengt de zaal tot leven.